De kracht van het Nu - Het pijnlichaam

Wat is ons bewustzijn en wat ons onderbewustzijn? Wat schuilt hier allemaal achter? En de vage grens er tussen; onze dromen.
Plaats reactie
Gebruikersavatar
taigitu
Professor
Berichten: 8945
Lid geworden op: 04 dec 2011, 14:37

De kracht van het Nu - Het pijnlichaam

Bericht door taigitu » 04 dec 2017, 12:18

...................................................................................Afbeelding

Gebruikersavatar
Pierre
PC
Berichten: 16737
Lid geworden op: 07 apr 2012, 09:09

Re: De kracht van het Nu - Het pijnlichaam

Bericht door Pierre » 04 dec 2017, 18:54

Hmmm ... [think]

Het pijnlichaam is dus een soort van opeenhoping van oude emotionele pijn in je energieveld.
Het is een semi-autonoom energieveld, d.w.z. dat het een onderdeel van ons is, maar dat het ook een bepaalde zelfstandigheid heeft.
Net als andere levensvormen heeft het pijnlichaam ‘voeding’ nodig om te overleven.
En het voedsel wat het nodig heeft is energie met een vergelijkbare frequentie.
Dat wil zeggen: gelijksoortige emotionele pijn als waar het pijnlichaam uit bestaat.
Het pijnlichaam is verzot op emotioneel pijnlijke ervaringen want daar voedt het zichzelf mee.
Voor het pijnlichaam is elke emotioneel pijnlijke ervaring bruikbaar als voedsel: daarom gedijt het zo goed op negatief denken en op drama in relaties.


Ik constateer bij dezen geen pijnlichaam te hebben.
Het pijnlichaam lijkt iets weg te hebben van een 'negatief ego'.
Geloof het of niet ...

Gebruikersavatar
MetalPig
Invisible Pink Unicorn
Berichten: 10441
Lid geworden op: 28 feb 2006, 11:18

Re: De kracht van het Nu - Het pijnlichaam

Bericht door MetalPig » 05 dec 2017, 07:35

Wordt niet gewoon bedoeld dat negatieve emoties elkaar versterken?

Maar dan met zweefwoorden erbij, zoals pijnlichaam, energieveld en frequentie [doh]

Gebruikersavatar
gusteman
Professor
Berichten: 5236
Lid geworden op: 16 mei 2010, 23:54

Re: De kracht van het Nu - Het pijnlichaam

Bericht door gusteman » 05 dec 2017, 08:43

MetalPig schreef:Wordt niet gewoon bedoeld dat negatieve emoties elkaar versterken?
Daar komt het inderdaad op neer, ja.
Het probleem met die "New Age" methodes en inzichten is dat woorden en uitdrukkingen eindig zijn.
Ook is er "niets nieuws onder de zon" waardoor het almaar moeilijker wordt om, binnen dat New Age gebeuren, andere invalshoeken aan te bieden.
Het gevolg is dan ook dat onvermijdelijk oude wijn in nieuwe zakken wordt aangeboden.

De kunst bestaat erin om door het vernislaagje te kijken naar de onderliggende boodschap, vaak tot meestal met herkenning van die "oude wijn" als resultaat.

Alles wat ooit "nieuw" was aan "New Age" is reeds lang gezegd en geschreven, en toch blijven er lieden allerlei "inzichten" publiceren om ..... ja, waarom eigenlijk? Veel meer dan zelfverheerlijking van de bedenker valt er niet uit te halen, want er zit niet echt iets "nieuw" in. [think] :?
Vragen bij mijn reactie? Ik antwoord je hier (klik).
De wetenschap wéét dat ze niet alles weet. Maar het feit dat de wetenschap niet alles weet betekent niet dat je elke lacune naar believen kan invullen met een sprookje naar keuze. (Dara Ó Briain)

Gebruikersavatar
Pierre
PC
Berichten: 16737
Lid geworden op: 07 apr 2012, 09:09

Re: De kracht van het Nu - Het pijnlichaam

Bericht door Pierre » 05 dec 2017, 09:29

gusteman schreef:
MetalPig schreef:Wordt niet gewoon bedoeld dat negatieve emoties elkaar versterken?
Daar komt het inderdaad op neer, ja.
Ik kan het daar zeker wel mee eens zijn.

Ik heb me nooit in de 'New Age' verdiept, maar ik heb wel gelezen dat het een spirituele beweging is.
De aanhangers daarvan kijken sinds de jaren 70 uit naar de komst van een 'nieuw tijdperk' van liefde en licht waar ze zich op voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei.
Volgens mij is daar toch niets mis mee?
gusteman schreef:Het probleem met die "New Age" methodes en inzichten is dat woorden en uitdrukkingen eindig zijn.
Ook is er "niets nieuws onder de zon" waardoor het almaar moeilijker wordt om, binnen dat New Age gebeuren, andere invalshoeken aan te bieden.
Het gevolg is dan ook dat onvermijdelijk oude wijn in nieuwe zakken wordt aangeboden.
Ik ben geen aanhanger van die newagebeweging -ben nergens een 'aanhanger' van- maar tegen 'verfijningen' heb ik geen enkel bezwaar.
Met het woord pijnlichaam is niets mis mee, noch met 'energievelden' of 'frequenties'.
Steeds meer Nederlanders gebruiken Engelse woordjes, daar waar Nederlandse woorden voor staan.
Tja, en dat accepteer je of niet en het is zoals je schrijft:
De kunst bestaat erin om door het vernislaagje te kijken naar de onderliggende boodschap, vaak tot meestal met herkenning van die "oude wijn" als resultaat.
Kijk, en dit is dan toch weer jammer:
gusteman schreef:Alles wat ooit "nieuw" was aan "New Age" is reeds lang gezegd en geschreven, en toch blijven er lieden allerlei "inzichten" publiceren om ..... ja, waarom eigenlijk?
Veel meer dan zelfverheerlijking van de bedenker valt er niet uit te halen, want er zit niet echt iets "nieuw" in. [think] :?
Waarom neem je dat toch steeds weer aan, die 'zelfverheerlijking' waar je het hier over hebt?
Geloof het of niet ...

Gebruikersavatar
Susan
Ik Ben
Berichten: 7521
Lid geworden op: 19 apr 2012, 05:58

Re: De kracht van het Nu - Het pijnlichaam

Bericht door Susan » 05 dec 2017, 13:26

Ik heb het boek van hem destijds gelezen.
We hebben allemaal een ego wat positief of negatief 'zijn werk' kan doen.
E.Tolle noemde het ego dus ook wel het pijnlichaam.
Waarbij het hier gaat om mensen die een 'verslaving aan ongelukkig zijn' kunnen hebben.

*

Gedeelte van CITAAT:

Bij de meeste mensen kent het pijnlichaam een sluimerstadium en een waakstadium. Als het pijnlichaam sluimert, vergeet je gemakkelijk dat je in je, afhankelijk van het energieveld van jou pijn lichaam, een zware wolk of een slapende vulkaan meezeult. Hoe lang het blijft sluimeren verschilt van persoon tot persoon: een paar weken komt het meeste voor, maar het kan ook een paar dagen of een paar maanden zijn. In zeldzame gevallen verkeert het pijnlichaam jarenlang in een winterslaap voor het door een gebeurtenis wordt gewekt.

Het pijnlichaam ontwaakt uit zijn sluimertoestand als het honger krijgt, als het tijd wordt om nieuwe energie op te doen. Het kan echter ook op een willekeurig moment door een gebeurtenis worden geactiveerd. Het pijnlichaam dat klaarstaat om te gaan eten kan het onbeduidendste voorval, iets wat iemand zegt of doet, zelfs een gedachte, als trigger gebruiken.

Het gebruikelijke patroon van gedachten die emoties opwekken wordt bij het pijnlichaam omgedraaid, in elk geval aan het begin. Emoties uit het pijnlichaam krijgen al snel controle over je denken en als je verstand eenmaal in de macht van het pijnlichaam is, wordt je denken negatief. De stem in je hoofd gaat treurige, angstige of boze verhalen vertellen over jezelf of over je leven, over dat van andere mensen, over vroegere, toekomstige of denkbeeldige gebeurtenissen. De stem verwijt, beschuldigt, klaagt, fantaseert en je identificeert je helemaal met wat de stem zegt en gelooft al zijn verdraaide gedachten. Op dat punt is de verslaving aan het ongelukkig-zijn begonnen.


Het is niet zozeer zo dat je de stroom van negatieve gedachten niet kunt stopzetten, maar dat je het niet wilt. Dat komt omdat het pijnlichaam op dat moment door jou leeft en zich voor jou uitgeeft. En voor het pijn lichaam is pijn genot. Met genoegen verslindt het elke negatieve gedachte. In feite is de gebruikelijk stem in je hoofd nu de stem van het pijnlichaam geworden. Die heeft de interne dialoog overgenomen. Er is een vicieuze cirkel gecreëerd tussen het pijnlichaam en je denken.

Sommige mensen lopen rond met een dicht pijnlichaam dat nooit helemaal gaat slapen. Ze kunnen glimlachen en een beleefde conversatie voeren, maar je hoeft niet paranormaal begaafd te zijn om die kolkende bal van ongelukkige emotie in ze te voelen die vlak onder de oppervlakte wacht op de volgende gebeurtenis om te reageren, de volgende persoon om te beschuldigen of verwijten te maken, het volgende ding om ongelukkig over te zijn. Hun pijnlichaam krijgt nooit genoeg, heeft altijd honger.

Sommige mensen met een dicht pijnlichaam worden activist en gaan ergens voor vechten. Dat kan een goede zaak zijn en soms weten ze aanvankelijk veel te bereiken, maar de negatieve energie die stroomt in wat ze zeggen en doen en hun onbewuste behoefte aan vijanden en conflicten wekken steeds meer weerstand op tegen de zaak waarvoor ze zich inzetten. Gewoonlijk loopt het eropuit dat ze ook binnen hun eigen organisatie vijanden krijgen omdat ze overal waar ze heen gaan redenen vinden om zich rot te voelen, en zo blijft hun pijnlichaam precies vinden waar het naar zoekt.

Het begin van de bevrijding van het pijnlichaam ligt allereerst in het besef dat je een pijnlichaam hebt. Dan, belangrijker, is je vermogen tegenwoordig genoeg, alert genoeg, te blijven om het pijnlichaam in jezelf op te merken als een zware instroom van negatieve emoties wanneer het actief wordt. Als het herkend wordt, kan het zich niet meer voor jou uitgeven en door jou leven en zich vernieuwen.

Je bewuste Tegenwoordigheid doorbreekt de identificatie met het pijnlichaam. Als je je er niet mee identificeert, kan het pijnlichaam geen macht meer uitoefenen over je denken en kan het zich dus niet meer voeden met je gedachten. Het pijnlichaam lost in de meeste gevallen niet onmiddellijk op, maar als je de verbinding ervan met je denken hebt doorgesneden, begint het pijnlichaam energie te verliezen.


Je denken wordt niet meer verduisterd door je emoties; je huidige waarneming wordt niet meer verwrongen door het verleden. De energie die gevangen zat in het pijnlichaam verandert dan haar trillingsfrequentie en wordt omgezet in Tegenwoordigheid. Op die manier wordt het pijnlichaam brandstof voor bewustzijn. Dat verklaart dat veel van de meest wijze en verlichte mannen en vrouwen op onze planeet ooit een zwaar pijnlichaam hadden.


Bron: http://www.arendlandman.nl/2011/08/het- ... ordigheid/
voor wie weet, hoeft niets verklaard te worden
voor wie niet weet, is geen verklaring afdoende

Plaats reactie