Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
27 januari 2021
De mens is niet alleen een denker, maar ook een grote piekeraar. Alleen wat als je er niet mee kan stoppen?
En zelfs piekert óver het piekeren? Twee psychologen schreven allebei een boek over het onderwerp.
Hun advies: besef allereerst dat piekeren mens eigen is.
Prehistorische jagers en verzamelaars die een vuistbijl wilden maken, moesten een aantal dingen kunnen, zegt Bart Verkuil,
psycholoog aan de Universiteit Leiden en de PEP Groep, en schrijver van het boek De gelukkige piekeraar. Ze moesten vooruit kunnen kijken
om te realiseren dat de bijl nodig was om later een dier te kunnen doden. En het waren groepsdieren die zich in elkaar moesten kunnen inleven.
In die oeroude setting ziet Verkuil een aantal cruciale evolutionaire ingrediënten die de mens zowel tot homo sapiens (denkende mens) als potente piekeraar maakt.
Het zijn de capaciteiten om vooruit te kijken waardoor we eindeloos mogelijke rampscenario's kunnen herkauwen over een aanstaand sollicitatiegesprek.
Onze sociale inborst waardoor we nachtenlang wakker kunnen liggen van die ruzie met een vriendin.
“Piekeren geeft een veilig gevoel. Je bent ermee bezig. Je probeert je eruit te piekeren.
Maar bij de echte piekeraars wordt dat een strategie die je lamlegt.”
Filip Raes, gedragstherapeut
https://www.nu.nl/gezondheid/6101606/no ... mgaan.html
In deze tijd kan dit boek wel handig zijn. Het spanningsveld is nu zo groot en ook al zo lang.
Het is moeilijker om jezelf in z'n 'achteruit' te zetten door onze ontregelde wereld.
Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
- taigitu
- Orakel
- Berichten: 14687
- Lid geworden op: 04 dec 2011, 14:37
Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
.
.
Vraag je af wat anderen van je denken
en je bent voor altijd hun gevangene.
Lao Tse
.
Vraag je af wat anderen van je denken
en je bent voor altijd hun gevangene.
Lao Tse
-
- Student
- Berichten: 4
- Lid geworden op: 20 dec 2021, 00:12
Re: Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
Gelukkig heb ik mijn piekerprobleem aardig goed in bedwang kunnen brengen door therapie en mindfulness, eigenlijk dus door mindlessness te zijn. Elke dag las ik een paar keer 5 minuten in waarin ik eroplos mag piekeren, of 1 keer een kwartier. Daarnaast maak ik één of een paar keer per week een korte tot middellange avondwandeling, met als doel momenten erin te creeren dat ik op de omgeving focus, met dus piekerloze momenten erin, al kan piekeren tijdens het wandelen logischerwijs gebeuren, ik doe het juist zonder muziek. Verder in het algemeen, mezelf nooit straffen als ik pieker, want automatisch piekeren is normaal en menselijk, maar mezelf vriendelijk terugbrengen in de realiteit.
Maar piekerloze momenten maken voor jezelf, dus mindlessness bewust proberen te ervaren regelmatig op momenten, en daarbij richten op je lichaam of de omgeving of op gewoon niets richten, ook niet op gedachten dus, en daarbij piekerloos PROBEREN te blijven, dat zorgt er echt voor dat je minder of niet meer in beslag wordt genomen tijdens het piekeren. Tijdens het inslapen als ik me fit genoeg voel of na het wakker worden, is het het fijn om mindless, dus gedachtenloos proberen te zijn en op jezelf of op je omgeving gericht te zijn, of gewoon niet ergens op gericht te zijn, dus ook niet op gedachten, probeer in het hier en nu te blijven dus. Vooral even na het wakker worden is dat ontzettend prettig, het kost me dan persoonljk veel minder energie om in het hier en nu te zijn, dat werkt het best als je op tijd naar bed bent gegaan en redelijk uitgerust bent. Ook raak je er in het algemeen steeds gelijk op tijd bewust van de gedachte: "Hee ik pieker nu even, kom weer in het hier en nu", of juist "Ik merk dat ik vandaag erg in het hier en nu was, en minder heb gepiekerd". Of je merkt dat je hele bewustzijn niet meer erdoor in beslag genomen wordt. En dat het piekeren, als het gebeurd, niet meer zwaar en donker aanvoelt. Je voelt je wakkerder, iets/wat/veel positiever en je hebt minder last van somberheid of depressieve gevoelens. Automatisch komen er ook meer momenten dat je merkt dat je op het hier en nu automatisch gericht bent zonder dat je er moeite voor hoeft te doen, en dus niet weg bent in piekerland. Piekeren wordt steeds meer vervangen door inzichten krijgen, overzicht opmerken in je leven, beter contact met de omgeving, actief maar helder denken, en je hebt je leven beter onder controle.
Maar piekerloze momenten maken voor jezelf, dus mindlessness bewust proberen te ervaren regelmatig op momenten, en daarbij richten op je lichaam of de omgeving of op gewoon niets richten, ook niet op gedachten dus, en daarbij piekerloos PROBEREN te blijven, dat zorgt er echt voor dat je minder of niet meer in beslag wordt genomen tijdens het piekeren. Tijdens het inslapen als ik me fit genoeg voel of na het wakker worden, is het het fijn om mindless, dus gedachtenloos proberen te zijn en op jezelf of op je omgeving gericht te zijn, of gewoon niet ergens op gericht te zijn, dus ook niet op gedachten, probeer in het hier en nu te blijven dus. Vooral even na het wakker worden is dat ontzettend prettig, het kost me dan persoonljk veel minder energie om in het hier en nu te zijn, dat werkt het best als je op tijd naar bed bent gegaan en redelijk uitgerust bent. Ook raak je er in het algemeen steeds gelijk op tijd bewust van de gedachte: "Hee ik pieker nu even, kom weer in het hier en nu", of juist "Ik merk dat ik vandaag erg in het hier en nu was, en minder heb gepiekerd". Of je merkt dat je hele bewustzijn niet meer erdoor in beslag genomen wordt. En dat het piekeren, als het gebeurd, niet meer zwaar en donker aanvoelt. Je voelt je wakkerder, iets/wat/veel positiever en je hebt minder last van somberheid of depressieve gevoelens. Automatisch komen er ook meer momenten dat je merkt dat je op het hier en nu automatisch gericht bent zonder dat je er moeite voor hoeft te doen, en dus niet weg bent in piekerland. Piekeren wordt steeds meer vervangen door inzichten krijgen, overzicht opmerken in je leven, beter contact met de omgeving, actief maar helder denken, en je hebt je leven beter onder controle.
- univers
- Observer
- Berichten: 33354
- Lid geworden op: 27 jan 2013, 11:10
Re: Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
Welkom CosmicAll.
Een mens is net een open boek, je moet het enkel kunnen lezen.
-
- Student
- Berichten: 4
- Lid geworden op: 20 dec 2021, 00:12
Re: Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
Dankjewel univers, het is een erg boeiende site met veel diverse onderwerpen, het spreekt erg aan.
- taigitu
- Orakel
- Berichten: 14687
- Lid geworden op: 04 dec 2011, 14:37
Re: Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
Welkom op het forum CosmicAll.
Ik heb de laatste jaren aan de lijve ondervonden dat er situaties zijn (zowel belangrijk als onbelangrijke)
dat het principe "loslaten, het wordt ingevuld" op een bijzondere manier wordt ingevuld. Ik heb hier al eens
iets over geschreven. Zoals toen ik eens een bepaald boek zocht, wat ik zelf moest hebben maar het thuis niet te
vinden was. Ik heb nogal wat boeken namelijk. Ik had er een tekst uit nodig die ik bij een grote kaart wilde inpakken.
Samen met leden van onze spirituele vereniging organiseerden we een spiritueel weekend. We sloten zo'n weekend
altijd af met een mandela. Allerlei kleine kadootjes in een kring, voor iedereen is er eentje te kiezen die hem of haar aansprak.
Ik had dus een speciale grote kaart en wilde daar een tekst bij doen die ik had gelezen in het boekje wat ik zocht.
Vaak hadden die kadootjes onbewust een diepere betekenis voor die persoon, of werd hij of zij 'wakker geschut' over iets
waar aandacht aan besteed moest worden. Ook als er geen raakvlak leek te zijn, kon dat later toch nog 'ontdekt' worden.
Dus zou die grote kaart niet in de kring gelegd worden.
Toen ik hem thuis na lang zoeken niet vond ben ik naar de bieb in Rotterdam gaan zoeken en in mijn woonplaats.
Ook daar hadden ze hem niet. Dus was heel bewust 'loslaten' en hopen dat ik iets anders vind(?) daarvoor in de plaats.
Een paar weken later werd er bij mij aangebeld en er stond een mevrouw voor de deur die in Vlaardingen op de
rommelmarkt staat met tweedehands boeken. Ik kwam weleens bij haar kraam en kocht er ook boeken. Nu stond ze bij mij
voor de deur. Dat op zich zou niet zo verwonderlijk zijn, zij woonde aan het andere einde van de straat waar ik woonde,
alleen ons contact was alleen als ik aan haar kraam een boek kocht, verder niet.
Nu stond ze met een stapeltje boeken voor de deur en vroeg me of in dat stapeltje boeken er misschien een boek
bij was voor mij.....? Ik was even helemaal afgebluft, begreep niet wat eigenlijk de bedoeling was.
Dus ik loop naar beneden en kijk welke boeken ze bij zich had. En halverwege het stapeltje zie ik het boek
waar ik zo naar had gezocht. Dit is zo'n wonderlijke gebeurtenis dat ik me die vaak herinner en er voor zorgt
dat wanneer ik weer in een soortgelijke positie bevind ik even heel goed nadenk over het gevoel wat ik bij deze
huidige situatie voel. Kan ik het fanatiek zoeken loslaten en het overlaten aan de kosmos..... dat het wordt
ingevuld, of niet, en dat hoe het ook loopt, goed of fout, of onbelangrijk blijkt te zijn. Ik kan het loslaten en stoppen met piekeren.
HET kaart-kadootje lag toen wel in de kring en werd gekozen door een persoon die zich er door aangesproken voelde....
En zo kreeg vaker dingen waar ik naar had gezocht, aangereikt op een voor mij kosmische manier, het 'loslaten' (niet 'het helemaal vergeten)'.
Een hele bijzondere 'aanreiking' is niet zo heel lang geleden voorgevallen maar is een ongelofelijke.
Ik had iets op het internet gezien wat ik heel leuk vond. Daar sprak ik over met mijn zoon of dochter.
Die vroegen 'wat kost dat dan' nadat ik er weer over had gesproken. Nou, 50 euro, maar dat vind ik te duur, zei ik.
Ik kreeg als reactie van ze ... dan koop je het toch, je hebt geld .... Maar ik zei:.... het is mij dat bedrag niet waard.
Fiets ik een paar weken naar een winkelstraat, het regende en de straat en het fietspad waren flink nat.
Ik kijk meestal op het fietspad gedeelte naar de grond en half vooruit. Dat om glas te vermijden (dat tegenwoordig
veel op straat beland van de nachtelijke gebruikers die onderweg naar huis zijn) omdat ik geen zin heb in een lekke
band die ik weer moet plakken. En opeens rem ik, wat lag daar op straat...? Ik loop terug en op het fietspad
ligt er een briefje van 50 euro vastgeplakt op het fietspad....... Je begrijpt dat dit een ongelooflijk voorval is. Als ik later thuis ben
en vraag of dat briefje echt geld is.... ja, dat is echt. Mijn zoon vraagt dan of ik dat leuke voorwerp ga kopen.......
Nee dus, want mijn mening erover die is niet veranderd. Ik had het al losgelaten.
Er komt zeker iets op mijn pad waar dat bedrag wel voor bedoeld is. Iets onverwachts en op dat moment met een duidelijke bedoeling.
Waar ik later wel achter ben gekomen ben is dat de plek waar dat briefje van 50 euro op de straat geplakt zat
ietsje verder was dan een soort klein winkeltje waar je soft drugs kan kopen.
Ik heb de laatste jaren aan de lijve ondervonden dat er situaties zijn (zowel belangrijk als onbelangrijke)
dat het principe "loslaten, het wordt ingevuld" op een bijzondere manier wordt ingevuld. Ik heb hier al eens
iets over geschreven. Zoals toen ik eens een bepaald boek zocht, wat ik zelf moest hebben maar het thuis niet te
vinden was. Ik heb nogal wat boeken namelijk. Ik had er een tekst uit nodig die ik bij een grote kaart wilde inpakken.
Samen met leden van onze spirituele vereniging organiseerden we een spiritueel weekend. We sloten zo'n weekend
altijd af met een mandela. Allerlei kleine kadootjes in een kring, voor iedereen is er eentje te kiezen die hem of haar aansprak.
Ik had dus een speciale grote kaart en wilde daar een tekst bij doen die ik had gelezen in het boekje wat ik zocht.
Vaak hadden die kadootjes onbewust een diepere betekenis voor die persoon, of werd hij of zij 'wakker geschut' over iets
waar aandacht aan besteed moest worden. Ook als er geen raakvlak leek te zijn, kon dat later toch nog 'ontdekt' worden.
Dus zou die grote kaart niet in de kring gelegd worden.
Toen ik hem thuis na lang zoeken niet vond ben ik naar de bieb in Rotterdam gaan zoeken en in mijn woonplaats.
Ook daar hadden ze hem niet. Dus was heel bewust 'loslaten' en hopen dat ik iets anders vind(?) daarvoor in de plaats.
Een paar weken later werd er bij mij aangebeld en er stond een mevrouw voor de deur die in Vlaardingen op de
rommelmarkt staat met tweedehands boeken. Ik kwam weleens bij haar kraam en kocht er ook boeken. Nu stond ze bij mij
voor de deur. Dat op zich zou niet zo verwonderlijk zijn, zij woonde aan het andere einde van de straat waar ik woonde,
alleen ons contact was alleen als ik aan haar kraam een boek kocht, verder niet.
Nu stond ze met een stapeltje boeken voor de deur en vroeg me of in dat stapeltje boeken er misschien een boek
bij was voor mij.....? Ik was even helemaal afgebluft, begreep niet wat eigenlijk de bedoeling was.
Dus ik loop naar beneden en kijk welke boeken ze bij zich had. En halverwege het stapeltje zie ik het boek
waar ik zo naar had gezocht. Dit is zo'n wonderlijke gebeurtenis dat ik me die vaak herinner en er voor zorgt
dat wanneer ik weer in een soortgelijke positie bevind ik even heel goed nadenk over het gevoel wat ik bij deze
huidige situatie voel. Kan ik het fanatiek zoeken loslaten en het overlaten aan de kosmos..... dat het wordt
ingevuld, of niet, en dat hoe het ook loopt, goed of fout, of onbelangrijk blijkt te zijn. Ik kan het loslaten en stoppen met piekeren.
HET kaart-kadootje lag toen wel in de kring en werd gekozen door een persoon die zich er door aangesproken voelde....
En zo kreeg vaker dingen waar ik naar had gezocht, aangereikt op een voor mij kosmische manier, het 'loslaten' (niet 'het helemaal vergeten)'.
Een hele bijzondere 'aanreiking' is niet zo heel lang geleden voorgevallen maar is een ongelofelijke.
Ik had iets op het internet gezien wat ik heel leuk vond. Daar sprak ik over met mijn zoon of dochter.
Die vroegen 'wat kost dat dan' nadat ik er weer over had gesproken. Nou, 50 euro, maar dat vind ik te duur, zei ik.
Ik kreeg als reactie van ze ... dan koop je het toch, je hebt geld .... Maar ik zei:.... het is mij dat bedrag niet waard.
Fiets ik een paar weken naar een winkelstraat, het regende en de straat en het fietspad waren flink nat.
Ik kijk meestal op het fietspad gedeelte naar de grond en half vooruit. Dat om glas te vermijden (dat tegenwoordig
veel op straat beland van de nachtelijke gebruikers die onderweg naar huis zijn) omdat ik geen zin heb in een lekke
band die ik weer moet plakken. En opeens rem ik, wat lag daar op straat...? Ik loop terug en op het fietspad
ligt er een briefje van 50 euro vastgeplakt op het fietspad....... Je begrijpt dat dit een ongelooflijk voorval is. Als ik later thuis ben
en vraag of dat briefje echt geld is.... ja, dat is echt. Mijn zoon vraagt dan of ik dat leuke voorwerp ga kopen.......
Nee dus, want mijn mening erover die is niet veranderd. Ik had het al losgelaten.
Er komt zeker iets op mijn pad waar dat bedrag wel voor bedoeld is. Iets onverwachts en op dat moment met een duidelijke bedoeling.
Waar ik later wel achter ben gekomen ben is dat de plek waar dat briefje van 50 euro op de straat geplakt zat
ietsje verder was dan een soort klein winkeltje waar je soft drugs kan kopen.
.
.
Vraag je af wat anderen van je denken
en je bent voor altijd hun gevangene.
Lao Tse
.
Vraag je af wat anderen van je denken
en je bent voor altijd hun gevangene.
Lao Tse
- taigitu
- Orakel
- Berichten: 14687
- Lid geworden op: 04 dec 2011, 14:37
Re: Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
Tamara won 10 miljoen in de loterij en is nu lifestylecoach
19 jul. 2020
Tamara Straatman uit Tilburg won bij de staatsloterij 10 miljoen euro, maar in plaats van alleen maar heerlijk van dat geld te gaan genieten,
investeerde ze het in haar droom: de grootste en bekendste lifestylecoach van Nederland worden.
![Afbeelding](https://i.dlpng.com/static/png/6849186_preview.png)
Ik hoorde vanmorgen op de radio een kort gesprek met Tamara Straatman over het feit dat zij vier jaar
geleden de staatsloterij had gewonnen. Zij had al vaker geroepen 'voor mijn 35ste ben ik miljonair........
En ze werd miljonair, kort voor haar 35ste verjaardag. Is het niet wonderlijk dat er dingen in je leven gebeuren,
dat je dingen 'aangereikt' krijgt die je zelfs publiekelijk hard hebt uitgesproken, maar niet echt verwacht dat het je zal overkomen....
Ik heb even op het internet wat meer info over deze gebeurtenis gezocht omdat het gesprek op de radio heel kort was.
Een bijzonder verloop van iemands leven en hoe dingen je kunnen 'toevallen' ..............
Boek Jackpot van Tamara Straatman: weg met je innerlijke bagage!
ByVlijtig Liesje
November 20, [/b]2021[/b]
![Afbeelding](https://www.huisvlijt.com/wp-content/uploads/2021/11/Screenshot-2021-11-13-at-12.28.02.png?ezimgfmt=ng:webp/ngcb41)
Het boek Jackpot van Tamara Straatman is een inspirerend verhaal over hoe je gedachten en houding je leven beïnvloeden.
Het deed me denken aan de Stoïcijnse levensfilosofie:
‘Je hebt geen controle over wat zich voordoet in je leven, maar wel hoe je ermee omgaat.’
Tamara Straatman komt in haar boek Jackpot naar voren als iemand die de schouders eronder zet, en actief aan de slag gaat om zichzelf en haar leven te verbeteren. Haar kennis en ervaring wil ze nu graag delen met anderen.
Traumatische jeugd: ‘Het hoefde van mij niet meer…’
Tamara Straatman had geen makkelijke jeugd. Ze groeide op in een gezin met ziekte, alcohol, ruzie, incest, psychische problemen en onveiligheid. Hoewel ze zich er dapper doorheen sloeg kwam er toch een moment waarop Tamara dacht:
‘Het leven hoeft van mij niet meer.’
Tamara woog 97 kilo, was ernstig depressief en had last van allerlei chronische lichamelijke ziektes. Zelfvertrouwen had ze niet, en ze kampte met faalangst, slechte relaties en qua werk ging het ook moeizaam. Ze werkte in een viswinkel waar ze dagelijks werd gepest door haar ex-vriend en zijn nieuwe vriendin.
Maar Tamara laat zich niet kisten!
Tamara besluit dat ze haar gevoelens van depressie wil doorbreken. Ze wil niet zo worden als haar ouders. Ze gaan aan de slag met therapieën, en vooral NLP helpt haar enorm. Tamara schrijft hierover: ‘Ik ben meer vanuit mijn intuïtie gaan leven.’
Uiteindelijk besluit ze om zelf NLP coach te worden, zodat ze anderen kan helpen om fijner en beter te leven. Dat doet ze op basis van NLP, kwantumfysica en epigenetica. Het kwantumfysica deel deed me denken aan het boek Golven van geluk!
Lees verder via de link:
https://www.huisvlijt.com/boek-jackpot- ... straatman/
.
.
Vraag je af wat anderen van je denken
en je bent voor altijd hun gevangene.
Lao Tse
.
Vraag je af wat anderen van je denken
en je bent voor altijd hun gevangene.
Lao Tse
-
- Student
- Berichten: 4
- Lid geworden op: 20 dec 2021, 00:12
Re: Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
Een mooie gebeurtenis van die 50 euro Taigitu! Dit soort dingen kunnen bijna geen toeval zijn, zo mooi dat die dingen gebeuren, lijkt erg op synchroniteit. Dat je ook goed je eigen grenzen daarbij stelt, dat je er wel mee wilt doen, maar ook juist wat je er niet mee wilt doen. Inderdaad de cosmos laten bepalen waar je het voor nodig kan hebben.
Maar de cosmos het laten bepalen waar je de 50 euro aan uitgeeft zei je, betekent dat voor jou ook hetzelfde als je hart daarin volgen waar je het aan uit wilt geven? Of bedoel je dat anders?
Zo was het bij mij paar dagen geleden toeval dat ik mijn oma die op sterven lag nog kon zien. Eigenlijk zou ik qua tijd en deadlines nooit haar nog kunnen zien. Maar doordat al die dingen ineens achter elkaar niet meer nodig waren, heb ik haar nog kunnen zien, alsof het van boven (cosmos?) gestuurd werd.
Op welke manier heb je contact met de cosmos Taigitu, in de zin van karma, dus wat karma of de cosmos je brengt, dus dat je het af laat hangen van het lot? Of beinvloed je je eigen leven bewust door doelbewust contact te maken met de cosmos, en werk je daar ook echt mee samen, dus dat je jezelf laat helpen met specifieke dingen, door de cosmos, dus juist niet door het lot? Of ga je op geheel andere manier met je band met de cosmos om?
Maar de cosmos het laten bepalen waar je de 50 euro aan uitgeeft zei je, betekent dat voor jou ook hetzelfde als je hart daarin volgen waar je het aan uit wilt geven? Of bedoel je dat anders?
Zo was het bij mij paar dagen geleden toeval dat ik mijn oma die op sterven lag nog kon zien. Eigenlijk zou ik qua tijd en deadlines nooit haar nog kunnen zien. Maar doordat al die dingen ineens achter elkaar niet meer nodig waren, heb ik haar nog kunnen zien, alsof het van boven (cosmos?) gestuurd werd.
Op welke manier heb je contact met de cosmos Taigitu, in de zin van karma, dus wat karma of de cosmos je brengt, dus dat je het af laat hangen van het lot? Of beinvloed je je eigen leven bewust door doelbewust contact te maken met de cosmos, en werk je daar ook echt mee samen, dus dat je jezelf laat helpen met specifieke dingen, door de cosmos, dus juist niet door het lot? Of ga je op geheel andere manier met je band met de cosmos om?
- taigitu
- Orakel
- Berichten: 14687
- Lid geworden op: 04 dec 2011, 14:37
Re: Nooit meer piekeren is onmogelijk, maar je kan er wel mee leren omgaan
Zie privé berichten.CosmicAll schreef: ↑03 jan 2022, 22:30Een mooie gebeurtenis van die 50 euro Taigitu! Dit soort dingen kunnen bijna geen toeval zijn, zo mooi dat die dingen gebeuren, lijkt erg op synchroniteit. Dat je ook goed je eigen grenzen daarbij stelt, dat je er wel mee wilt doen, maar ook juist wat je er niet mee wilt doen. Inderdaad de cosmos laten bepalen waar je het voor nodig kan hebben.
Maar de cosmos het laten bepalen waar je de 50 euro aan uitgeeft zei je, betekent dat voor jou ook hetzelfde als je hart daarin volgen waar je het aan uit wilt geven? Of bedoel je dat anders?
Zo was het bij mij paar dagen geleden toeval dat ik mijn oma die op sterven lag nog kon zien. Eigenlijk zou ik qua tijd en deadlines nooit haar nog kunnen zien. Maar doordat al die dingen ineens achter elkaar niet meer nodig waren, heb ik haar nog kunnen zien, alsof het van boven (cosmos?) gestuurd werd.
Op welke manier heb je contact met de cosmos Taigitu, in de zin van karma, dus wat karma of de cosmos je brengt, dus dat je het af laat hangen van het lot? Of beinvloed je je eigen leven bewust door doelbewust contact te maken met de cosmos, en werk je daar ook echt mee samen, dus dat je jezelf laat helpen met specifieke dingen, door de cosmos, dus juist niet door het lot? Of ga je op geheel andere manier met je band met de cosmos om?
.
.
Vraag je af wat anderen van je denken
en je bent voor altijd hun gevangene.
Lao Tse
.
Vraag je af wat anderen van je denken
en je bent voor altijd hun gevangene.
Lao Tse