Dieren in het nieuws

De plek voor nieuws en feiten over de Natuur en het Milieu op aarde.
Ook topics over de prachtige Dierenwereld op onze planeet kunnen hier worden geplaatst.
Gebruikersavatar
Tammy
Forumbeheerster
Berichten: 63549
Lid geworden op: 04 feb 2005, 18:20

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door Tammy » 23 jun 2019, 14:35

Ja leuk dat ze hier zijn. :grin:

Somewhere, something incredible is waiting to be known.

Carl Sagan.

Gebruikersavatar
Fenna
Kletskous
Berichten: 5838
Lid geworden op: 05 mar 2013, 17:16

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door Fenna » 23 jun 2019, 14:48

Tammy schreef:
23 jun 2019, 14:19
Brrr wat een engerd. [huh]
Zo groot als een muis hè.
9 tot 11cm.

Ben gelukkig niet bang voor spinnen.
Heb een vergelijkbare van ca 9cm in de tuin en hebben haar zelfs een naam gegeven 'moeke' 't is een vrouwtje.
Deze onderstaande afbeelding van een gewone huisspin lijkt er het meeste op, maar het is geen huisspin.
Afbeelding
De spin in mijn tuin heeft een bruin achterlijf en zwarte romp en poten.
.............................................................................................
Beter gekwetst door de waarheid dan getroost door een leugen.
Khaled Hosseini.

Gebruikersavatar
Tammy
Forumbeheerster
Berichten: 63549
Lid geworden op: 04 feb 2005, 18:20

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door Tammy » 24 jul 2019, 21:26

Zie dit nu pas, leuk dat jij een spin een naam geeft. :mrgreen:
Ik vind ze akelig brrrr.

Somewhere, something incredible is waiting to be known.

Carl Sagan.

Gebruikersavatar
Tammy
Forumbeheerster
Berichten: 63549
Lid geworden op: 04 feb 2005, 18:20

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door Tammy » 24 jul 2019, 21:27



Wat kunnen toeristen toch stom zijn. [doh]

Somewhere, something incredible is waiting to be known.

Carl Sagan.

Gebruikersavatar
Fenna
Kletskous
Berichten: 5838
Lid geworden op: 05 mar 2013, 17:16

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door Fenna » 25 jul 2019, 09:05

Do's and dont's voor dieren met dit warme weer.

VOORKOMEN IS BETER DAN GENEZEN: HITTE-BEROERTE BIJ HONDEN - EEN GEWAARSCHUWD MENS TELT VOOR TWEE!

(Mocht je het te warm vinden om dit hele stuk te lezen, onthou dan maar gewoon dat ik van mening ben dat je met deze temperaturen geen dingen gaat ondernemen met je hond. Gewoon even niet. Niks. Het is van vroeg tot laat warm, er is voortdurend zon en jij bent verantwoordelijk voor het welzijn van jouw hond. Wees verstandig, ook al zijn er mensen die zeggen dat het best kan. Laat je niet verleiden!
Dus, hoe leuk bedoeld ook: geen lange wandelingen, niet fietsen, geen sport en spel en niet op het water. Voor jezelf vast erg leuke bezigheden, voor de hond soms levensgevaarlijk..)

En door.

Het is een actueel onderwerp; de hitte en wat dat betekent voor onze (huis)dieren. In dit geval de hond. Ik hoor het keer op keer voorbij komen: 'we gaan lekker naar het water' of 'ik wandel 's avonds als het koeler is'. Ook een bijzondere is 'mijn hond weet heel goed hoe ver hij kan gaan'.
Laat ik voorop stellen dat de bedoelingen bij de meeste mensen gewoon goed zijn (uitzonderingen daargelaten) en dat iedereen het beste wil voor zijn of haar hond.
Toch wil ik graag uitleggen wat een hitte-beroerte (hittestress) is, hoe het ontstaat en wat we kunnen doen wanneer dit gebeurt bij jouw hond of een hond in jouw omgeving.

WAT IS EEN HITTE-BEROERTE?
Hitte-beroerte ontstaat wanneer de hond de mogelijkheid verliest om op natuurlijke wijze zijn warmte kwijt te raken. Honden kunnen niet over het hele lichaam zweten zoals wij mensen, dit is alleen mogelijk door hijgen en via de voetzolen. Wanneer honden verhit raken en dit niet snel genoeg kwijt kunnen dan kan een hitte-beroerte ontstaan.

De normale lichaamstemperatuur van de hond ligt tussen de 38-39 graden. Kan een hond zijn warmte niet kwijt en stijgt de temperatuur dan kan al snel een temperatuur bereikt worden van 40.5 graad en op dat moment beginnen er processen in het lichaam op gang te komen die ervoor zorgen dat de hond symptomen gaat ontwikkelen van een hitte-beroerte. Stijgt de temperatuur nog verder dan kan er onomkeerbare schade aan nieren, lever, spijsverteringsstelsel, hart en hersenen optreden.

Om erachter te komen of jouw hond het gewoon warm heeft of dat er sprake is van een hitte-beroerte, is het goed om de symptomen te kennen:
- heel erg hijgen
- hyperventilatie
- overmatig kwijlen
- droog tandvlees wat bleek kan worden
- hele snelle en/of onregelmatige hartslag
- verslapt, verward, afwezig
- overgeven, diarree, bloed uit de anus
Wanneer dit voort duurt, kan de ademhaling afnemen of zelfs stoppen en dit kan leiden tot toevallen of coma.

WAT TE DOEN BIJ SYMPTOMEN VAN HITTE-BEROERTE?
- ga direct uit de zon; zoek een schaduwrijke en frisse plek
- breng koel (geen koud) water aan op de binnenkant van de dijen en ter hoogte van de maag. Daar waar zich zo veel mogelijk oppervlakkige en grote bloedvaten bevinden. Breng ook water aan op de voetzolen.
- Gebruik gewoon water uit de kraan. Dompel de hond nooit onder in een poel, vijver of open water omdat dit voor te snelle afkoeling kan zorgen met een hartstilstand of te verre verwijding van de bloedvaten tot gevolg.
- Gebruik koel, maar zeker geen ijskoud water. Dit heeft het zelfde effect als koud water op een brandwond. Het lijkt beter, maar wordt daarna alleen maar erger. Het effect is tegengesteld omdat door de kou de bloedvaten samen knijpen, het bloed nog minder goed kan stromen en het herstelproces daardoor vertraagt wordt.
- Bedek de hond niet. Het is de bedoeling dat het water wat wordt gebruikt ook weer kan verdampen. Kan dit niet, omdat de hond bedekt is, dan krijg je een sauna-effect. Hetzelfde geldt voor de plek om de hond te behandelen; doe dit niet in een dichte kennel of achterin een auto. Er moet voldoende frisse luchtcirculatie zijn om het verdampingsproces zo goed mogelijk te laten verlopen.
- Als je merkt dat het koelen helpt en de hond weer wat alerter wordt, dan mag je hem gerust iets aansporen om een beetje te bewegen. Dit zorgt ervoor dat de bloedstroom weer goed op gang komt. Uiteraard heel voorzichtig.
- Laat de hond kleine beetje drinken, geen hele bak tegelijk. Koelen is het belangrijkste, het aanvullen van vocht komt daarna. Gebruik ook hiervoor geen heel koud water om te voorkomen dat de hond gaat overgeven.
- Als de lichaamstemperatuur weer gaat dalen, dan verminder je het koelen en gaat zo snel mogelijk naar een dierenarts. Het is de bedoeling dat de temperatuur gelijk langzaam daalt zodra je start met koelen. Gebeurt dit te snel dan kan dit weer onderkoeling tot gevolg hebben.
- Ook al lijkt het een stuk beter te gaan, zorg toch dat je je hond laat nakijken om te beoordelen of de hitte-beroerte geen gevolgen heeft gehad voor de organen. De effecten van een hitte-beroerte kunnen nog 48-72 uur erna optreden, ook al lijkt je hond weer helemaal zichzelf.

Uiteraard is voorkomen het beste medicijn. Met name met temperaturen als deze, die heel makkelijk 30 graden of meer aantikken kan een hitte-beroerte altijd op de loer liggen.
Wij zijn verantwoordelijk voor onze dieren. Ook al heeft jouw hond nog zo'n goede conditie, ook al is er nog nooit iets gebeurt, ook al ga je naar het water, ook al denk je dat dat frisse windje voldoende verkoelt: neem geen risico. Je doet je hond niks tekort met een paar dagen kalm aan doen.
Hou hem van de straat, het asfalt is te heet voor de zooltjes.
Ga je naar het strand, bedenk dan dat ook zand erg heet wordt. Denk niet dat rijden met een open raam altijd voldoende is. De wind die daar binnen waait is echt niet altijd even fris genoeg.

En een heel belangrijke; hou de hond uit de zon. Hij kan zelf niet kiezen. Er zijn situaties, bijvoorbeeld op het water, waar hij niet even weg kan of even onder de parasol kan duiken. Waar het voor jou (met je zonnebril en je pet) heerlijk vertoeven is op het water, is het voor de hond zonder enige bescherming al snel heel eenvoudig om te warm te worden. Als wij mensen al verbranden (en dat gebeurt op het water nog sneller) wat zijn dan de gevolgen voor onze honden?
Er zijn mensen die dan de hond gewoon een frisse duik laten nemen maar dit kan ook averechts werken. Het afkoelen kan te snel gaan. Is het niet meteen, dan misschien wel later. Bovendien gaat een kletsnatte vacht broeien. Zodra de hond dan weer uit het water komt warmt hij net zo snel weer op, zo niet sneller. Met als gevolg dat de warmte opnieuw niet weg kan.

Het kan zijn dat dit als overdreven wordt gezien, en dat mag hoor.
--------
Van de facebookpagina van een bevriende dierenartsassistente.
.............................................................................................
Beter gekwetst door de waarheid dan getroost door een leugen.
Khaled Hosseini.

Gebruikersavatar
univers
Observer
Berichten: 22288
Lid geworden op: 27 jan 2013, 11:10

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door univers » 08 aug 2019, 09:27

Maak kennis met 'Hercules', een papegaai van kinderformaat

Afbeelding
Reconstructie van de gigantische papegaai Heracles, die een schacht van 8 cm hoge Kuiornis dwergt - kleine Nieuw-Zeelandse wormen die rondrennen op de bosbodem. Illustratie door Dr. Brian Choo, Flinders University.

Australaziatische paleontologen hebben 's werelds grootste papegaai ontdekt, die tot 1 m lang is en een enorme bek heeft die in staat is om de meeste voedselbronnen te kraken.

De nieuwe vogel is Heracles onpectatus genoemd om zijn Herculean-mythe-achtige grootte en kracht weer te geven - en de onverwachte aard van de ontdekking.

"Nieuw-Zeeland staat bekend om zijn gigantische vogels", zegt professor Trevor Worthy van Flinders University. “Niet alleen moifa domineerde avifauna's, maar gigantische ganzen en adzebills deelden de bosbodem, terwijl een gigantische adelaar de lucht regeerde.

"Maar tot nu toe heeft niemand ooit een uitgestorven gigantische papegaai gevonden - waar dan ook."

Het NZ-fossiel is ongeveer de grootte van de gigantische 'dodo' duif van de Mascarenen en twee keer de grootte van de kritisch bedreigde niet-vliegende Nieuw-Zeelandse kakapo, voorheen de grootste bekende papegaai.

Net als de Kakapo was hij lid van een oude Nieuw-Zeelandse groep papegaaien die primitiever lijken te zijn dan papegaaien die vandaag gedijen op Australië en andere continenten.

Experts van Flinders University, UNSW Sydney en Canterbury Museum in Nieuw-Zeeland schatten dat Heracles 1 m lang is en ongeveer 7 kg weegt.

Afbeelding
Belangrijkste fossiele beenbot van de Heracles, boven, met kakapo-beenbotten (gedeeltelijk dijbeen en tibiotarsus) in het Flinders Palaeontology Laboratory.

De nieuwe papegaai werd gevonden in fossielen tot 19 miljoen jaar oud uit de buurt van St. Bathans in Central Otago, Nieuw-Zeeland, in een gebied dat bekend staat om een ​​rijke verzameling fossiele vogels uit het Mioceen.

Vroeger, voordat klimaatkoeling de subtropische bossen en vegetatie aantastte, leefde Heracles waarschijnlijk met zo'n 40 andere vogelsoorten rond het meer.

“Het was waarschijnlijk een niet-vliegende voederaar die overvloedig van fruit en zaden at, maar misschien op kleine dieren heeft gejaagd dat het uit boomstammen kon graven, of zelfs een snack op dode of stervende moa - zoals kea nog steeds doet met schapen.

"We hebben deze fossiele afzettingen 20 jaar lang opgegraven en onthullen elk jaar nieuwe vogels en andere dieren", zegt universitair hoofddocent Worthy, van het Flinders University Palaeontology Lab .

"Hoewel Heracles een van de meest spectaculaire vogels is die we hebben gevonden, zijn er ongetwijfeld nog veel meer onverwachte soorten te ontdekken in deze meest interessante afzetting."

"Heracles, als de grootste papegaai ooit, ongetwijfeld met een massieve papegaaibek die alles wat hij zich voordeed wijd open kon kraken, heeft misschien meer gegeten dan conventioneel papegaaivoedsel, misschien zelfs andere papegaaien," zegt professor Mike Archer van de UNSW Sydney Palaeontology, Geobiology and Earth Archives (PANGEA) Onderzoekscentrum.

Afbeelding
Afbeelding van het silhouet van Heracles onpectatus naast een vrouw van gemiddelde lengte en gewone ekster. Afbeelding: Professor Paul Scofield, Canterbury Museum

"De zeldzaamheid in de aanbetaling is iets dat we kunnen verwachten als het hoger in de voedselketen voedt," zegt hij, toevoeging van papegaaien "in het algemeen zijn zeer vindingrijke vogels in termen van culinaire belangen".

"Keas uit Nieuw-Zeeland bijvoorbeeld heeft zelfs een voorliefde voor schapen ontwikkeld, omdat deze in 1773 door Europese kolonisten werden geïntroduceerd."

Vogels hebben herhaaldelijk gigantische soorten op eilanden ontwikkeld. Naast de dodo is er nog een gigantische duif gevonden op Fiji, een gigantische ooievaar op Flores, gigantische eenden in Hawaii, gigantische megapodes in Nieuw-Caledonië en Fiji, gigantische uilen en andere roofvogels in het Caribisch gebied.

Heracles leefde in een divers subtropisch bos waar veel soorten lauweren en palmen groeiden met podocarp bomen.

“Deze leverden ongetwijfeld een rijke fruitoogst op die belangrijk was in het dieet van Heracles en de papegaaien en duiven waarmee hij leefde. Maar op de bosbodem concurreerde Heracles met adzebills en de voorlopers van moa ”, zegt professor Suzanne Hand, ook van UNSW Sydney.

"De fauna van St. Bathans biedt het enige inzicht in de landvogels en andere dieren die in Nieuw-Zeeland leefden sinds dinosaurussen meer dan 66 miljoen jaar geleden door het land zwierven", zegt Paul Scofield, Senior Curator bij Canterbury Museum, Christchurch.

Canterbury Museum-onderzoekscurator Vanesa De Pietri zegt dat de fossiele afzetting een zeer diverse fauna onthult die typerend is voor subtropische klimaten met krokodillen, schildpadden, veel vleermuizen en andere zoogdieren, en meer dan 40 vogelsoorten.

"Dit was een heel andere plaats met een fauna die heel anders is dan die welke de laatste tijd overleefde", zegt ze.

'Bewijs voor een gigantische papegaai uit het vroege Mioceen van Nieuw-Zeeland' (2019) door Trevor H Worthy, Suzanne J Hand, Michael Archer, R Paul Scofield en Vanesa L De Pietri is na publicatie gepubliceerd in Biology Letters (Royal Society) URL : https://royalsocietypublishing.org/doi/ ... .2019.0467

Dit onderzoek werd gefinancierd door de Australian Research Council met steun van de Marsden Fund Council met financiering door de Nieuw-Zeelandse overheid, beheerd door Royal Society Te Apārangi.

Afbeelding
Het hoofdbeenbot of de tibiotarsus van Heracles in rood naast een volledig been van een kakapo (dijbeen, tibiotarsus en tarsometatarsus), de grote, niet-vliegende, nachtelijke, in de grond levende papegaai (groen). Afbeelding: Canterbury Museum.

https://news.flinders.edu.au/blog/2019/ ... oportions/
Een mens is net een open boek, je moet het enkel kunnen lezen.

Gebruikersavatar
univers
Observer
Berichten: 22288
Lid geworden op: 27 jan 2013, 11:10

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door univers » 10 aug 2019, 23:42

Kwam nog een filmpje tegen van mijn Saartje zaliger.
Mis ze nog steeds, was een hondje met humor.
ze was verslaafd, net als mijn vrouw. :mrgreen:



Een hond die verslaafd is aan secret story, en vooral Flip moet niet in beeld komen, want dan wordt ze gek, als hij uit beeld loopt gaatze aan de zijkant kijken waar hij blijft.
Een mens is net een open boek, je moet het enkel kunnen lezen.

Gebruikersavatar
Pierre
PC
Berichten: 18246
Lid geworden op: 07 apr 2012, 09:09

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door Pierre » 11 aug 2019, 07:31

Bijzonder uni ... het raakt me.
Geloof het of niet ...

Gebruikersavatar
Witte wel
Leraar
Berichten: 2352
Lid geworden op: 14 sep 2012, 16:52

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door Witte wel » 31 aug 2019, 22:34



Lief hè .... :mrgreen:
Afbeelding
"Het westen gedraagt zich ten opzichte van de islamitische wereld als een aap met een granaat."
Afbeelding

Gebruikersavatar
univers
Observer
Berichten: 22288
Lid geworden op: 27 jan 2013, 11:10

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door univers » 09 okt 2019, 07:17

De laatste mammoeten stierven op een afgelegen eiland

Afbeelding

Isolatie, extreem weer en de mogelijke komst van mensen hebben de holoceen herbivoren slechts 4000 jaar geleden gedood.
De laatste wollige mammoeten leefden op Wrangel Island in de Noordelijke IJszee; ze stierven 4000 jaar geleden binnen zeer korte tijd uit. Een internationaal onderzoeksteam van de universiteiten van Helsinki en Tübingen en de Russische Academie van Wetenschappen heeft nu het scenario gereconstrueerd dat tot het uitsterven van de mammoeten had kunnen leiden. De onderzoekers geloven dat een combinatie van geïsoleerde leefomgeving en extreme weersomstandigheden, en zelfs de verspreiding van de prehistorische mens heeft het lot van de oude reuzen bezegeld. De studie is gepubliceerd in de nieuwste editie van Quaternary Science Reviews.

Tijdens de laatste ijstijd - ongeveer 100.000 tot 15.000 jaar geleden - waren mammoeten wijdverbreid op het noordelijk halfrond van Spanje tot Alaska. Vanwege de opwarming van de aarde die 15.000 jaar geleden begon, kromp hun leefgebied in Noord-Siberië en Alaska. Op Wrangel Island werden sommige mammoeten van het vasteland afgesneden door stijgende zeespiegel; die bevolking overleefde nog 7000 jaar.

Het team van onderzoekers uit Finland, Duitsland en Rusland onderzocht de isotoopsamenstellingen van koolstof, stikstof, zwavel en strontium uit een groot aantal mammoetbeenderen en tanden uit Noord-Siberië, Alaska, de Yukon en Wrangel Island, variërend van 40.000 tot 4.000 jaar in leeftijd. Het doel was mogelijke veranderingen in het dieet van de mammoeten en hun leefgebied te documenteren en aanwijzingen te vinden voor een verstoring in hun omgeving. De resultaten toonden aan dat de collageenkoolstof- en stikstofisotoopsamenstellingen van Wrangel Island mammoeten niet verschoven omdat het klimaat zo'n 10.000 jaar geleden opwarmde. De waarden bleven onveranderd totdat de mammoeten verdwenen, schijnbaar uit het midden van stabiele, gunstige leefomstandigheden.

Dit resultaat contrasteert met de bevindingen over wollige mammoeten uit de Oekraïens-Russische vlaktes, die 15.000 jaar geleden uitstierven, en over de mammoeten van St. Paul Island in Alaska, die 5.600 jaar geleden verdwenen. In beide gevallen vertoonden de laatste vertegenwoordigers van deze populaties aanzienlijke veranderingen in hun isotopische samenstelling, wat duidt op veranderingen in hun omgeving kort voordat ze lokaal uitgestorven raakten.

Eerdere aDNA-onderzoeken geven aan dat de mammoeten op Wrangel Island mutaties leden die hun vetmetabolisme beïnvloedden. In deze studie vond het team een ​​intrigerend verschil tussen de mammoeten van Wrangel Island en hun Siberische voorgangers in de ijstijd: de carbonaat-koolstofisotoopwaarden duidden op een verschil in de vetten en koolhydraten in de voeding van de bevolking. "We denken dat dit de neiging van Siberische mammoeten weerspiegelt om te vertrouwen op hun vetreserves om te overleven door de extreem strenge ijstijdwinter, terwijl Wrangel-mammoeten, die in mildere omstandigheden leefden, dat gewoon niet hoefden te doen", zegt Dr. Laura Arppe van het Finse Natuurhistorisch Museum Luomus, Universiteit van Helsinki, die het team van onderzoekers leidde. De botten bevatten ook zwavel- en strontiumniveaus die suggereerden dat de verwering van het gesteente tegen het einde van het bestaan ​​van de mammoetpopulatie toenam. Dit kan de kwaliteit van het drinkwater van de mammoeten hebben beïnvloed.

Waarom verdwenen toen de laatste wollige mammoeten zo plotseling? De onderzoekers vermoeden dat ze zijn uitgestorven als gevolg van kortdurende gebeurtenissen. Extreem weer, zoals een regen-op-sneeuw, dat wil zeggen een ijsvorming kan de grond bedekt hebben met een dikke laag ijs, waardoor de dieren niet voldoende voedsel kunnen vinden. Dat had kunnen leiden tot een dramatische bevolkingsafname en uiteindelijk tot uitsterven. "Het is gemakkelijk voor te stellen dat de bevolking, misschien al verzwakt door genetische achteruitgang en problemen met de drinkwaterkwaliteit, zou zijn bezweken na zoiets als een extreem weergebeurtenis", zegt professor Hervé Bocherens van het Senckenberg Center for Human Evolution and Palaeovironment aan de Universiteit van Tübingen , een co-auteur van de studie.

Een andere mogelijke factor zou de verspreiding van mensen kunnen zijn. Het vroegste archeologische bewijs van mensen op Wrangel Island dateert van slechts een paar honderd jaar na het meest recente mammoetbot. De kans om bewijs te vinden dat mensen op mammoeten op Wrangel Island jaagden, is erg klein. Toch kan een menselijke bijdrage aan het uitsterven niet worden uitgesloten.

De studie laat zien hoe geïsoleerde kleine populaties van grote zoogdieren met name uitsterven door extreme omgevingsinvloeden en menselijk gedrag. Een belangrijk voordeel hiervan is dat we soorten kunnen helpen behouden door de populaties te beschermen die niet van elkaar zijn geïsoleerd.

Afbeelding
Mammoet tand op de rivieroever op Wrangel Island.

https://archeologieonline.nl/nieuws/wat ... -de-das-om

https://www.helsinki.fi/en/news/life-sc ... ote-island
Een mens is net een open boek, je moet het enkel kunnen lezen.

Gebruikersavatar
univers
Observer
Berichten: 22288
Lid geworden op: 27 jan 2013, 11:10

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door univers » 14 okt 2019, 17:53


PRACHTIG FILMPJE ONTHULT HOE BULTRUGGEN BUBBELS BLAZEN OM PROOI TE VANGEN

Afbeelding

Met behulp van fraaie ‘bubbelnetten’ jagen de walvissen op prooidieren die niet door de barrière heen durven.

Onderzoekers hebben op schitterende wijze het jachtritueel van bultrugwalvissen weten vast te leggen. Op onderstaande video zien we dit ritueel zowel vanuit de lucht, als vanuit het perspectief van de walvissen zelf. “Het beeldmateriaal is baanbrekend,” zegt onderzoeker Lars Bejder
Meer over de bultrug
De bultrug (Megaptera novaeangliae) is een zeezoogdier en valt onder de baleinwalvissen. Volwassen bultruggen kunnen zo’n 12 tot 16 meter lang worden en een slordige 25 tot 30 ton wegen. Ze onderscheiden zich van andere vinvissen door hun lange borstvinnen, gedrongen lichaam en knobbels op de bek en onderkaak. Bultruggen staan vooral bekend om hun gezang. Zo ‘zingen’ mannelijke bultruggen er in het paarseizoen lustig op los. Hun liedjes hebben een lage frequentie, net als het geluid dat grote vracht- en passagierssschepen maken. Vorig jaar kwamen onderzoekers echter tot de ontdekking dat bultruggen stoppen met zingen als wij een hoop lawaai maken. Maar dat is niet de enige impact van de mens op het dier. Jarenlang werd er namelijk op bultruggen gejaagd. In 1966 kwam daar gelukkig een einde aan. Dat was trouwens geen overbodige luxe: er waren toen nog maar 1400 exemplaren in het noorden van de Stille Oceaan terug te vinden. Sindsdien zijn de aantallen gestaag toegenomen. Geschat wordt dat er nu weer ongeveer twintigduizend bultruggen in de Stille Oceaan zwemmen.
Bubbelnet
Bultruggen hebben een hele slimme methode bedacht om prooi te vangen. Zo maken ze gebruik van zogenoemde ‘bubbelnetten’. Een groepje walvissen zwemt in een steeds kleinere cirkel rond de prooidieren terwijl ze gezamenlijk een gordijn van luchtbellen uit hun spuitgaten blazen. De prooidieren raken gevangen in een steeds kleiner wordend cirkeltje en durven niet door het gordijn van bubbels heen te zwemmen. Uiteindelijk worden ze door de bultruggen gegrepen.

ilmpje
De onderzoekers legden het fascinerende jachtritueel vanuit twee verschillende hoeken vast. Zo gebruikten ze drones voor een prachtig bovenaangezicht. “Dit toont ons de schitterende dubbelnetten en hoe deze bellen naar het oppervlak komen,” zegt Bejder. Camera’s en sensoren die door zuignapjes aan de walvissen waren bevestigd, verzamelden videogegevens vanuit het oogpunt van de walvis. En dankzij beide methoden krijgen we een ongelooflijk gedetailleerd beeld van het geweldige voedingsgedrag van de bultrug. “Het is heel opwindend om deze twee gegevens naast elkaar te leggen,” aldus Bejder.



Wateren
De onderzoekers observeerden de walvissen in de wateren van Zuidoost-Alaska. Hier komen in de zomer ongeveer drieduizend bultruggen samen tijdens de voederperiode. Vervolgens trekken ze naar Hawaii – een zwemtocht van bijna vijfduizend kilometer – waar ze zich in de winter voortplanten. Wanneer ze Alaska verlaten, stoppen de bultruggen ook met eten totdat ze enkele maanden later weer terugkeren. “Hawaii is dus de broed- en rustplaats,” benadrukt Bejder. “We proberen te achterhalen hoe zwaar die migratie precies voor de dieren is en ook hoeveel ze moeten eten om de trektocht door te komen.” Het beeldmateriaal geeft daar ongetwijfeld meer inzicht in. “We kunnen nu observeren hoe deze dieren hun prooi manipuleren en vangen,” zegt Bejder. “Dit verschaft ons nieuwe inzichten die we nog nooit eerder hebben gekregen.”

Het is trouwens niet voor het eerst dat camera’s meer duidelijkheid scheppen in het doen en laten van de bultrug. Het lukte het team namelijk ook al eerder om unieke beelden te maken van een pasgeboren walvis. Waarschijnlijk was het jong – op het moment dat de beelden gemaakt werden – nog maar enkele minuten oud.

https://www.scientias.nl/prachtig-filmp ... te-vangen/

https://www.hawaii.edu/news/2019/10/13/ ... ing-video/
Een mens is net een open boek, je moet het enkel kunnen lezen.

Gebruikersavatar
taigitu
Orakel
Berichten: 10592
Lid geworden op: 04 dec 2011, 14:37

Re: Dieren in het nieuws

Bericht door taigitu » 21 okt 2019, 09:21



18 Animals Too Smart For Their Own Good


These animals are the smartest on the planet, from sneaky tricks they pull to avoid predators, picking locks,
these creatures have the highest intelligence we've ever seen.
.

.

Vraag je af wat anderen van je denken
en je bent voor altijd hun gevangene.


Lao Tse

Plaats reactie